Μαμά, Είσαι Μαμά, Μην Τεμπελιάζεις!

Ναι, όπως ακριβώς το διαβάσατε! Αυτό μου είπε ο Πάνος παιχνιδιάρικα όταν κάποια στιγμή μου ζήτησε κάτι και εγώ απλά ξεχάστηκα γιατί είχα καταπιαστεί με διάφορα…

Αυτή η κουβέντα του με έβαλε σε σκέψεις: μπορώ να τεμπελιάζω; έχω το δικαίωμα; και αν ναι, πόσο μπορώ να τεμπελιάζω; πόσο μου επιτρέπει το 24ωρό μου;

Κάπως έτσι άρχισα να αναλύω την καθημερινότητά μου με βάση τα πράγματα που πρέπει να κάνω και αυτά που απλά μου αρέσει να κάνω. Αρχικά ανέλυσα τη θέση μου σε αυτόν τον κόσμο και ειδικά στο σπίτι στο οποίο ζω: είμαι μαμά 2 παιδιών 6 και σχεδόν 2 ετών, είμαι σύζυγος, γυναίκα, κόρη, νοικοκυρά (δεν ξεχνιέται αυτό με τίποτα!) φίλη, blogger και όλα αυτά σε πλήρες ωράριο! Μετά σκέφτηκα: είμαι πρωινός ή βραδυνός τύπος; Εδώ τα βρήκα σκούρα… Είμαι λίγο από τα δύο! Μου αρέσει να ξυπνάω πρωί όταν το σπίτι όλο ακόμα κοιμάται, να πίνω τον καφέ μου, να οργανώνω τη μέρα μου και να νιώθω μέσα στην ησυχία το δυναμισμό της νέας μέρας που ξεκινάει! Από την άλλη, όταν τα παιδία πάνε για ύπνο έχω χρόνο να κάνω διάφορα πράγματα: να τακτοποίησω την κουζίνα, να συμμαζέψω το σπίτι, να δω τον μπαμπά του σπιτιού, να κάνω ένα μπάνιο, να περιποιηθώ τον εαυτό μου γενικά, να κάτσω μπροστά στον υπολογιστή μου για να… κοινωνικοποιηθώ (ξέρετε, social media) και να ασχοληθώ με το blog μου. Βέβαια, πολύ θα μου άρεσε το τελευταίο να το έκανα το πρωί, αλλά η μικρή με το πρόγραμμά της δεν μου το επιτρέπει. Έτσι τα πρωινά τα έχω για τις δουλειές κοινής ωφέλειας!

Και κάπως έτσι κατάλαβα ότι η καθημερινότητα όταν είναι οργανωμένη και έχει ποικιλία και καθηκόντων και πραγμάτων που μας ευχαριστούν είναι ευχάριστη και ξεκούραστη! Όχι, δεν υποννοώ ότι το βράδυ δεν πέφτω σα σακί στο κρεβάτι από την κούραση, απλά όταν έχεις περάσει μία επικοδομητική μέρα η σωματική κούραση είναι ευπρόσδεκτη, γιατί ξέρεις ότι όταν ξημερώσει θα έχει φύγει. Θα δώσει τη θέση της σε μία καινούρια (χαχα)!

Δεν είναι όλες οι μέρες όμως ίδιες. Υπάρχουν οι καλές μέρες και οι μέρες που προκύπτουν ένα σωρό απρόοπτα τα οποία και μας αγχώνουν και μας αποσυντονίζουν! Τί γίνεται τότε; Ε λοιπόν, αυτές τις μέρες πρέπει να σταματήσουμε να τις φοβόμαστε! Θεωρώ ότι υπάρχει τρόπος! Μικρά πρακτικά μυστικά που πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε, είτε είμαστε μαμάδες εργαζόμενες, είτε όχι! Μικρά μυστικά χρειαζόμαστε όλοι μας, για να έχουμε περισσότερο χρόνο στο 24ώρο μας να κάνουμε αυτά που αγαπάμε!

ΠερισσότεραΜαμά, Είσαι Μαμά, Μην Τεμπελιάζεις!

Το Πρώτο Μου Πρωτάκι

Ο Πάνος θα πάει στην Πρώτη Δημοτικού! Ο ενθουσιασμός μου και η ανυπομονησία μου είναι τόσο μέγαλη! Τι να έχει άραγε μέσα στο μυαλουδάκι του ο μαθητής μου; Όταν ήταν στον Παιδικό Σταθμό τον ρώτησε η δασκάλα του τι ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει. Έκεινος τότε είχε απαντήσει: “Μαθητής!” Και να λοιπόν που μεγάλωσε και, αναπόφευκτα, θα γίνει αυτό που ήθελε από μικρός (χαχα!).  Αλλά το ερώτημα παραμένει: υπάρχει άραγε κάτι που τον απασχολεί; Πιστεύω ότι ακόμα δεν έχει καταλάβει ακριβώς την αλλαγή γιατί πάλι με τους ίδιους φίλους θα είναι, την ίδια διαδρομή θα κάνει (το Δημοτικό είναι δίπλα στο Νηπιαγωγείο), οπότε μάλλον μετά την πρώτη μέρα ο Πανούλης μας θα αρχίσει να μας ανοίγει το μυαλουδάκι του… Προς το παρόν, κυκλοφορεί με την καινούρια του τσάντα όλο καμάρι!

Εγώ από την άλλη (η μαμά), έχω διάφορα στο μυαλό μου… Σκέφτομαι πώς θα είναι η προσαρμογή μας στη νέα καθημερινότητα; Πώς θα αντιδράσει ο μαθητής μας στο καθημερινό υποχρεωτικό διάβασμα; Θα είναι καλός μαθητής; Τί πρέπει να κάνω εγώ για να τον βοηθήσω κάθε φορά που πέφτει το ηθικό; Τόσα και άλλα τόσα ερωτήματα εύλογα… Πιστεύω ότι πολλά από τα ερωτήματα που έχω στο κεφάλι μου θα απαντηθούν μέσα από την καθημερινότητα μας! Σε αυτό είμαι σίγουρη ότι θα βοηθήσει (και χωρίς να το καταλαβαίνει) και ο Πάνος. Τις περισσότερες φορές τη σοφία που όλοι έχουμε την προσαρμόζουμε στις καταστάσεις που βιώνουμε…

Αφήνοντας όλα αυτά πίσω μου, βλέπω αυτό το βήμα του παιδιού μου σαν μία γιορτή! Και γιατί να μην είναι; Η γνώση είναι από μόνη της σπουδαία γιορτή! Και μια σπουδαία γιορτή πρέπει να αρχίζει και ωραία. Ας βάλουμε λοιπόν τα δυνατά μας να κάνουμε την πρώτη μέρα στο σχολείο… ΠΡΩΤΗ!

ΠερισσότεραΤο Πρώτο Μου Πρωτάκι

Is Down Syndrome Scary?

Σήμερα η μικρή μας αρχίζει μάθημα. Ναι, ναι, μάθημα! Είναι 20 μηνών και είναι η δεύτερη χρονιά σε αυτό το… ξεχωριστό σχολείο.

Τα παιδάκια με σύνδρομο Down στα πλάισια της πρώιμης παρέμβασης, ξεκινάνε από νωρίς ειδικές θεραπείες: φυσιοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Η μικρή μας ξεκίνησε φυσιοθεραπεία 8 μηνών και συνεχίζει. Εργοθεραπεία άρχισε 10 μηνών και συνεχίζει. Λογοθεραπεία θα αρχίσει φέτος.

Τα παιδάκια με σύνδρομο Down κάνουν φυσιοθεραπεία μέχρι να περπατήσουν και όχι για περπατήσουν. Το περπάτημα είναι κάτι που συμβαίνει. Ο λόγος είναι η μυική υποτονία που τα χαρακτηρίζει, εξαιτίας της οποίας και αργούν να περπατήσουν αλλά και η στάση του σώματος τους να παρουσιάζει κάποιες… παρεκκλίσεις. Η φυσιοθεραπεία έρχεται για να δυναμώσει τον κορμό και να διορθώσει την κακή στάση του σώματος, όπως υπερέκταση γονάτων, κεφαλάκι με δεξιά ή αριστερή κλιση, χεράκια λυγισμένα στον αγκώνα και άλλα. Η μικρή έχει καταφέρει και έχει διορθώσει σε μεγάλο βαθμό αυτά τα “λάθη” και πλέον κάνει τα πρώτα της βήματα κρατώντας το χέρι μας ή στηριζόμενη σε έπιπλα, τοίχους κ.α.

Η εργοθεραπεία βοηθάει τα άτομα με σύνδρμο Down να κρατάνε το μυαλό τους σε εγρήγορση. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μία πνευματική επιβράδυνση που έχει σαν αποτέλεσμα τα άτομα να παρουσιάζουν ένα πιο αργό ρυθμό εκμάθησης σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Έχουν το δικό τους ρυθμό και θέλουν το χρόνο τους. Μέσα από το παιχνίδι η μικρή μας έχει ήδη κατακτήσει πολλά.

ΠερισσότεραIs Down Syndrome Scary?

Γύρισα…?

Επέστρεψα… Όχι μόνη μου! Αλλά ούτε και με όλους! Ο μικρός άντρας της παρέας μας έμεινε πίσω να συνεχίσει τις διακοπές του. Ελπίζω να έπιστρέψει πριν αρχίσουν τα σχολεία! Η μαμά (εγώ δηλαδή), ο μπαμπάς και η πριγκίπισσά μας είμαστε στην Αθήνα…

Φέτος αποφάσισα να εγκλιματιστώ μετά τις διακοπές μου όσο γίνεται πιο γρήγορα και πιο όμαλα. Για το λόγο αυτό, ξεπακετάρισα και τακτοποίησα τα πράγματά μας αμέσως. Ευτυχώς πολλά άπλυτα δεν έιχαμε (τα είχα τακτοποιήσει πριν τις διακοπές), αλλά, έτσι για το καλό έβαλα και ένα πλυντήριο! Το άπλωσα και την επόμενη μέρα το μάζεψα. Επίσης την επόμενη μέρα καθάρισα το σπίτι και το τακτοποίησα. Η τακτοποίηση, βέβαια κρατάει λίγο… Η μικρή μας είναι πάντα έτοιμη για παιχνίδι και τα λόγια του τύπου: “Ρε παιδιά, μόλις τακτοποίησα και καθάρισα! Ας μείνει έτσι το σπίτι για ένα βράδυ!”, δε μετράνε, δε μασάει που λέμε!

Τώρα θα αναρωτιέστε με όλα αυτά που κολλάει το “ομαλά”? Κολλάει, γιατί όλα είναι στο μυαλό μας τελικά.

ΠερισσότεραΓύρισα…?

Πακετάρω, Φορτώνω, Φέυγω!

Μια ανάσα από τις διακοπές μας! Φέτος η μαμά και τα παιδιά θα ξεκινήσουν τις διακοπές τους λίίίγο πιο νωρίς από τον μπαμά…!

Κάθε χρόνο όταν μπαίνει για τα καλά το καλοκαίρι οι αναζητήσεις μου στο διαδύκτιο περιορίζονται στα εξής θέματα: δουλείες που γίνονται όταν μπαίνει το καλoκαίρι, μόδα – ομορφιά (εννοείται!) και διάφορα θέματα διακοπών. Φέτος λοιπόν ανακάλυψα κάτι φανταστικό σχετικά με το πακετάρισμα των ρούχων των παιδιών. Εάν δεν προτιμήσετε το εξοχικό σας ή δεν έχετε εξοχικό, αν πάτε σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία ή οπουδήποτε χωρίς σπιτικές ανέσεις και διευκολύνσεις, τότε αυτό το άρθρο θα σας ενθουσιάσει! Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο πακετάρισμα βοηθάει πολύ στο να διατηρούνται τα ρούχα καθαρά, τακτοποιημένα και να διαχωρίζουμε εύκολα τα άπλητα που θα φέρουμε πίσω (πολύ βολικό αν δεν υπάρχει τρόπος να τα πλύνουμε…).

ΠερισσότεραΠακετάρω, Φορτώνω, Φέυγω!

It’s Party Time!

Ο Ιούλιος είναι ο μήνας γενεθλίων του Πάνου. Όπως είναι αναμενόμενο ζήτησε πάρτυ για τους εξής λόγους:

  1. “Θέλω να γιορτάσω τα γενέθλιά μου με τους φίλους μου!”
  2. “Κάθε χρόνο κάνω τα γενέθλιά μου στις διακοπές και δε μπορώ να καταλάβω τι σόι πάρτυ είναι αυτό χωρίς δώρα! Όλοι μου λένε χρόνια πολλά, όλοι τρώνε τούρτα, αλλά όλοι έρχονται με άδεια χέρια!”

Και εδώ πρέπει να σας πω ότι τα γενέθλια του Πάνου είναι στις 24 Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι ή οι φίλοι του είναι σε διακοπές ή (το σύνηθες)  εμείς είμαστε ήδη στην Κέρκυρα! Εκεί λοιπόν, τα κεράκια τα σβήνουμε στο καφενείο της τζίας μας (δηλ. θεία) και κερνάμε τούρτα όλο τον κόσμο! Επομένως τα επιχειρήματά του είναι εύλογα! Για το λόγο αυτό πήραμε οικογενειακώς την εξής απόφαση: το πρώτο ΣΚ του Ιουλίου ο Πάνος θα κάνει πάρτυ για τα γενέθλιά του! Μετά φύγαμε για διακοπές! Φέτος το πάρτυ αποφασίστηκε να γίνει το δεύτερο ΣΚ λόγω της βάφτισης της μικρούλας μας!

Στην προετοιμασία του πάρτυ η σημαντικότερη ήταν η λίστα των καλεσμένων! Ετοίμασα και εγώ, που λέτε, την guest list… χωρίς τον άμεσα ενδιαφερόμενο!

“Μαμά, για έλα να μιλήσουμε για τους καλεσμένους! Μην αρχίζεις να καλείς τις φίλες σου απλά και μόνο επειδή έχουν παιδί! Ξέχνα το! Είναι πάρτυ για τους δικούς μου φίλους! Εγώ θα καλέσω όποιους θέλω!”

Με συνοπτικές διαδικασίες, που λένε, περιορίστηκαμε αυστηρά στους φίλους του Πάνου, μένοντας εκτός λίστας άνθρωποι που εμείς οι γονείς θέλαμε στο πάρτυ, που δεν ήταν καν δικό μας! Είναι σα να εμφανίζεσαι σε κάποιο κάλεσμα με 2-3 ανθρώπους που έσυ έτσι αποφάσισες να προσκαλέσεις σε ένα ξένο σπίτι!

Αποδείχτηκε ότι το απιδί μας έκανε την καλύτερη επιλογή! Είχε μαζί του τους φίλους του! Αυτούς με τους οποίους παίζει, γελάει, έχει κοινό κώδικα επικοινωνίας και παρόμοια ενδιαφέροντα! Ήταν ένα πάρτυ χωρίς μουσική αλλά γεμάτο παιδικά γέλια, χαρούμενες φωνές και πολύ παιχνίδι! Η βραδιά ήταν υπέροχη και η ωραία κουβέντα στον κήπο με τους… μεγάλους κράτησε μέχρι αργά! Α, είχαμε και φαγητό, κρασάκι, μπυρίτσα και τούρτα στα χρώματα και τη διάθεση του καλοκαιριού! Φυσικά σπιτική!

ΠερισσότεραIt’s Party Time!

Γιατί Τόση Φασαρία;

Αλήθεια, γιατί τόση φασαρία; Έχετε σκεφτεί ποτέ ποιος κάνει περισσότερη φασαρία σε ένα σπίτι όπου ζουν παιδια; Η απάντηση είναι προφανής: τα παιδιά βέβαια! Ή μήπως όχι…;

Λοιπόν, το σκέφτηκα αρκετα και κατέληξα στο ότι τα παιδιά κάνουν τη φασαρία που πρέπει να κάνουν! Παίζουν, τρέχουν, φωνάζουν, γελούν, απαιτούν, βλέπουν “παιδικά”, διηγούνται ιστορίες, κλαίνε… Και μέσα σε όλα αυτά έρχεται και το ξέσπασμα… Το οποίο ξέσπασμα μπορεί σαν αφορμή να έχει το σπιτάκι που “δεν το φτιάχνω καλά”, “το ίδιο φαγητό με χθες;”,” γιατί πρέπει να μην πάμε με άδεια χέρια στο σπίτι του φίλου μας;”, “θέλω να φορέσω το κουστούμι μου τώρα που περιμένουμε κόσμο(!)” και τόσα άλλα που αν σκεφτούμε όλοι εμείς οι γονέις μπορούμε να φτιάξουμε μία λίστα χωρίς τέλος! Και ένω ξέρουμε ακριβώς τη στιγμή που θα ξεσπάσει η μπόρα, τι κάνουμε; ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ. Γιατί το κάνουμε; Γιατί πιστεύουμε ότι έτσι θα “σπάσουμε τον τσαμπουκά”. Είναι έτσι όμως; Ας δούμε λοιπόν τη συνέχεια: υψώνουμε φωνή και το μικρό μας υψώνει και αυτό τη δική του. Εμείς αρχίζουμε και “φορτώνουμε”. Έδω αρχίζει η επίδειξη εξουσίας! Εμείς, σα γονείς, μαλώνουμε το παιδί μας φωνάζοντας και αυτό μπορεί να ξεσπάσει άσχημα. Τότε ακριβώς ο έλεγχος χάνεται…. Δύο άνθρωποι νιώθουν πληγωμένοι και το κυριότερο, δεν υπάρχει λόγος σοβαρός. Ό,τι έγινε πρόκειται για ένα ξέσπασμα που οφείλεται απλά σε συσσωρευμένη ένταση, κυρίως από την πλέυρά μας. Αμέσως μετά, η μαμά γεμίζει τύψεις γιατί γνωρίζει ότι το συμβάν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Ο λογός είναι απλός: η αφορμή και η αιτία ήταν χωρίς ουσία και σπουδαιότητα!

ΠερισσότεραΓιατί Τόση Φασαρία;

Μια φορά και έναν καιρό…

…Ήταν μία πρικίπισσα διαφορετική. Το μόνο που ήθελε ήταν να γνωρίσει αυτόν τον κόσμο, και τα κατάφερε! Ήρθε στη ζωή μας και τη γέμισε με δώρα και σοφία.

Την προηγούμενη Κυριακή 2/7/2017 βαφτίσαμε τη μικρή μας πριγκίπισσα. Και το όνομα αυτής Θεοδώρα Σοφία. Το μυστήριο πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Γενέθλιου Θεοτόκου,  ένα εκκλησάκι κτισμένο σε ύψωμα με θέα μέχρι τη θάλασσα! Παρέα μας σε αυτήν την ξεχωριστή μέρα είχαμε λίγους φίλους και καλούς! Ο Πάτερ Γεώργιος φρόντισε, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, το μυστήριο να το θυμόμαστε όλοι για πολύ καιρό (εντάξει, εγώ θα το θυμάμαι για πάντα!).

Τα χαρακτηριστικά της τελετής που παρακολουθήσαμε ήταν τρυφερότητα, συγκίνηση, ευαισθησία, ανθρωπιά και πολλή αγάπη. Και όλα αυτά χάρις τον Πατέρα Γεώργιο ο οποίος δε δίστασε να κρατήσει τη μικρή μας αγκαλιά για αρκετή ώρα και να της βρέχει τα χεράκια και τα ποδαράκια της για να την κρατάει δροσερή, καθώς η μέρα ήταν πολύ ζεστή (45 βαθμοί C). Οταν έφτασε η στιγμή για το “βαφτίζεται η δούλη…” την έπιασε απαλά και την ακούμπησε με προσοχή μέσα στην κολυμπήθρα, όπου η μικρούλα μας βρήκε την ευκαιρία να πλατσουρίσει. Και τις τρεις φορές που έπρεπε το μωρό να μπει στο νερό, οι κινήσεις του παπά ήταν κυριολεκτικά αέρινες! Όταν φόρεσε τα βαφτιστικά της, ο πάτερ την κράτησε αγκαλιά, είπε σε όλους τους παρευρισκόμενους δυο λόγια για το μυστήριο και μετά, μαζί με τη νεοφώτιστη μπήκαν στο Ιερό. Οι ευχές του ζεστές και ανθρώπινες ακριβώς όπως και το μυστήριο που είχε μόλις τελέσει. Τον ευχαριστούμε πολύ!

Μετά το μυστήριο, στον καταπληκτικό προαύλιο χώρο της εκκλησιάς, κεράσαμε τους καλεσμένους μας τα καταπληκτικά εδέσματα, αλμυρά και γλυκά, του Deli Chef Catering.  Το φαγητό ήταν νόστιμο (με τα χοιρινά καλαμάκια να κλέβουν τις εντυπώσεις), τα ποτά δροσερά (και άφθονα), τα γλυκάκια στο τέλος παγωμένα (κάτι που όλοι μας το είχαμε μεγάλη ανάγκη, λόγω του καύσωνα) και φυσικά το προσωπικό (κ. Σπύρος και κ. Θοδωρής) άψογο!

Όλοι οι καλεσμένοι μας φεύγοντας πήραν και από μία μπομπονιέρα και φυσικά οι μικροί μας φίλοι διασκέδασαν με τις σαπουνόφουσκες (η συνταγή για καταπληκτικές σαπουνόφουσκες θα παρατύνει τη διασκέδαση)!

Ευχαριστούμε όλους τους φίλους και τους συγγενείς μας που τίμησαν το κοριτσάκι μας με την παρουσία τους! Τους ευχομάστε υγεία και ευτυχία! Επίσης χαιρόμαστε που τους έχουμε δίπλα μας σε αυτό το ταξίδι ανυπομονησίας! Ανυπομονούμε να δούμε τη διαφορετική μας πριγκίπισσα να μεγαλώνει και να ανθίζει σαν λουλουδάκι ξεχωριστό! Όπως όλα τα παιδιά σε αυτόν τον κόσμο, έτσι και το δικό μας, ήρθε για να τον κάνει ομορφότερο με τη διαφορετικότητά του!

 

Έργα Καλών Τεχνών!

Από πέρσυ έχουμε αποκτήσει μία αγαπημένη συνήθεια: να διακοσμούμε τις πόρτες (αλλά και τους τοίχους) του σπιτιού μας με τις καλύτερες ζωγραφιες του Πάνου. Ο Πάνος κλείνε τα 6 σε ένα μήνα, δηλαδή μόλις αποφοίτησε από το Νηπιαγωγείο. Δημοτικό, σου ερχόμαστε!

Σήμερα λοιπόν ήταν η μέρα της διακόσμησης! Αδειάσαμε την υπέροχη  τσάντα που ετοίμασαν οι δασκάλες από τις εργασίες και, αφού ξεχωρίσαμε τις καλύτερες και αγαπημένες, τις κρεμάσαμε! Φέτος έβαλα μία και στο δωμάτιο μας, ένα ανθισμένο κλαδί αμυγδαλιάς! Αλλά τα πιο πολλά μπήκαν σε δίαφορες πόρτες του σπιτιού μας! Με αυτό τον τρόπο κάθε μέρα και κάθε στιγμή βλέπουμε εικόνες που μόνο ευτυχία μας χαρίζουν!

Η μικρούλα (17 μηνών) μας κοιτούσε γεμάτη απορία στην αρχή! Μετά άρχισε να διεκδικεί μία θέση εργασίας! Για αυτό το λόγο τις δώσαμε ένα καμβαδάκι και τέμπερες! Το αποτέλεσμα? Ορίστε!

Για να κάνετε το μωρό σας να σας χαρίσει την πρώτη του ακουαρέλα ακολουθείτε τα εξής βήματα:

  1. παίρνετε 1 καμβαδάκι πχ 20εκΧ20εκ
  2. διαλέγετε χρώματα από ακουαρελα που σας αρέσουν και σχηματίζετε τελίτσες χρώματος πάνω στον καμβά
  3. θα χρειαστείτε και μία σακούλα με zip για να βάλετε το καμβαδάκι μέσα
  4. Κλείνετε τη σακούλα και τη δίνετε στο μικρό σας. Αφήστε το να παίξει όσο θέλει! Ο τρόπος που αναμειγνύει τα χρώματα πραγματικά θα το μαγέψει. Μόλις τελειώσει απλά βγάλτε το καμβαδάκι προσεκτικά από το σακουλάκι και αφήστε το να στεγνώσει. Όταν είναι έτοιμο βάλτε το κάπου να το βλέπετε και να σας κάνει κάθε φορά να χαμογελάτε γλυκά! Πού ξέρετε…? Μπορεί να έχετε στο σπίτι σας τον επόμενο…Πικάσο, Νταλί, Βαν Γκογκ, Πόλοκ….